---

Káinn

Prestur vestan hafs barnaði telpu, er gekk til spurninga til hans, og missti hempuna fyrir vikið. Þá kvað Káinn þessa vísu:

Séra Jónas skellti á skeið,
skákaði öllum hinum,
óklyfbærri ösnu reið
út úr söfnuðinum.

---

Stefán Vagnsson

Seigur er karl við Amors-önn
og á nú barn í vonum.
Ekki nagar tímans tönn
tittlinginn á honum.

---

Guðmundur Guðmundsson skólaskáld

Heldur fitlar faglega,
fer með tittling haglega,
ún Gunna litla, laglega,
sem lostinn kitlar daglega.

---

Karl Jónasson

Eftirfarandi vísa var orkt um mann sem hafði lekanda:

Aum er þessi amors-gigt,
ef hún festir rætur.
Böllurinn á Benedikt
bæði hlær og grætur.

---

Konráð Gíslason

Teygði hún á mér tittlinginn,
til þess að mér stæði.
Gat hann þó ei gengið inn,
grétum við þá bæði.

---

Sveinn Hannesson frá Elivogum

Eitt sinn var barnsmeðlag tekið lögtaki hjá Sveini. Þá orti hann:

Finn ég í mér feigðarhroll,
fer þó upp í vana,
að láta í gamlan leikutoll
lífið og peningana.

---

Sigurður Ívarsson

Fátæktin á lífsins leið,
lystisemdir bannar.
Þó hef ég fengið reið og reið
rétt eins og hver annar.

---

Andrés Björnsson

Langar, þreyir, hjalar, hlær,
hikar, bíður, grundar,
sprangar, eygir, falar, fær,
fikar, ríður, brundar.

---