Glámur minnti á mann sem kom úr jötu:
mestur varð hann eftir að hann dó.
Hann lagði margan stein í Grettis götu,
grimmastur var augasteinninn þó.

Í Drangey liggur líkaminn á Gretti
uns líður þungur pillusvefn af brá.
Flikkið vaknar allt á einu bretti,
er að fara að teygja úr sér, en þá

lyftir Glámur gleraugum af nefi
og Grettir verður undireins við það
svo hræddur að hann heldur varla slefi
og hefur varla talfærin úr stað,

en stynur loks er glyrnurnar í Glámi
gefa honum ofurlítið frí:
"Vertu ekki að horfa svona alltaf á mig
ef þú meinar ekki neitt með því."

Þórarinn Eldjárn